KG ENT. /// 'K'ore Günlükleri

(1. ve 2. bölümü şuradan ve buradan okuyabilirsiniz.)           Bir dizi senaryosu gibi aylardır gözlerimizin önünde, gerçek kişilerce oynanan sahneler izliyoruz. Dünyada açgözlülük, nefsine yenik düşme zaten gelmiş geçmiş en büyük insanlık sorunu. Bunun getirisi de ne yazık ki adaletsizlik oluyor.           Adalet sistemi sadece Kore'de bozulmuş diyemeyiz. Tüm dünyada gerçek adalet ne yazık ki yüz yıllardır sağlanamıyor. Bir çok suçlu elini kolunu sallayarak gezerken, nice masum suçluların üzerine yükledikleri yükler ile yaşamak zorunda kalıyor.           Kadınlar yıllardır erkeklerin gözünde cinsel obje olarak görülüp aşağılandı. 2. sınıf görülüp aşağılandı. Tarihte insanların takip ettiği felsefik öğretiler bile kadını 2. sınıf anlatabiliyordu. Adaletli olmayı öğreten felsefik öğretiler; insanı sınıflara bölüyor, köleleştiriyor, erkekleri kadından üstün görüyordu. Tarihte bir çok defa bu suçlar ne yazı...

          Bir çok Kpop sever için FT Island, CN.Blue, BigBang ilk tanıdıkları gruplardandı, ilk göz ağrısı idi belki. You're Beautiful ile hayatıma giren CN.Blue; çok kaliteli bulduğum, yıllarca şarkılarını dinlediğim bir gruptu benim. Lee Jong Hyun'un sesini çok severdim. BigBang'in Fantastic Baby şarkıcı asla eskimeyecek şahane bir hit olarak kalacaktı her zaman. Jong Jun Hyung'un rap'ini de beğenirdim. Ben bile Kpop ile çok alakadar olmamama rağmen, bu kadar etkilendiysem; onları gece gündüz destekleyen, her zaman yanlarında olmaya çalışan, emek veren fanları nasıl yıkılmışlardır tahmin bile edemiyorum. Ama daha acı olanı 2. postaydı. Açıklanmayan diğer isimler kim merakı yayıldı bu sefer etrafa. İnsanlar bilmek istiyordu, körü körüne birini desteklemeye korkuyordu. Çünkü bu dava insan haklarına aykırı davranışların bir davası idi.            Daha sonra takip etmeyenlerin bile mutlaka diziler sayesinde dinlediği iki ismin da...

          Kore; önce dizileri ile girdi hayatımıza. Bir avuç insandık bir zamanlar. İmkanlar dardı. Eskiden sağda-solda, gazetede-internette-televizyonda, alakalı-alakasız bir Güney Kore haberi gördüğümüzde sevinen insanlardık biz. Huzur dolu bir ortamdı bizimkisi. Kavga yok, gürültü yoktu. Paylaşımcı insanlardık biz küçük pembe dünyalarımızda. Paylaşarak çoğalırdık bloglarda. Kimse kimseyi kırmaz hatta kırmaktan korkar, destek olurdu herkes birbirine.           Sevdiğimiz ünlülerin rol paylaştığı kadınları biz de kıskanırdık ama yaptığımız komik yorumlar daha çok birbirimizi eğlendirmek, güldürmek içindi. Dozumuzu her zaman bilir, karşımızdakilerinde bizi bildiğini bildiğimiz rahatlıkla konuşurduk. Severdik biz Koreliler ile gerçeklikten kopmayı, orası bizim yorucu hayatlarımızda uzaklaşıp, nefes aldığımız pembe bir dünya idi. Ama her zaman orada yaşamaz kendi sınırlarımızı bilir, gerçeklikten kopmazdık biz.       ...